તસુએ ભાર એ હરદમ ન ખસતો
છતાં મંઝિલ સુધી લઈ જાય રસ્તો
સુરજની આંગળી આભે અડી ત્યાં
ભર્યો સંસાર આખો થાય હસતો
ભલે પડછાયો મોંઘો ભર બપોરે
સવારે ને, ઢળી સાંજે એ સસ્તો
ખબર છે દિલમાં તારા ક્યાંય છું ના
લટારો મારતો શમણે અમસ્તો
થયો છું સ્થિર મયખાને, હું ઉલટો
ઘણી વારે મસીદોમાં લપસતો
જીવન આખું જીવ્યો બાંધી કફન હું
મરણ પર જાળવી રાખ્યો શિરશ્તો
रंग चडा जो शैतानीका चहेरे पर, धुलवाओ
खुन बहे गद्दारी नसमे कोई उसे बदलाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
लाल है मेरा, हरा हमारा, कब तक चिल्लाओगे
बीच बोले तो, बापु रखदो, फीर झंडा लहेराओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
बोल रहा है काला पैसा, काली रातमे दरदर
चीख रही महेनत, खुद्दारी, उनको भी उजलाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
यार सफेदी चोला पहेनो, डाल बसंती छींटे
प्यार गुलाबी मुंहपे मलाना, फीर मिलकर दहोराओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
आंख सभीकी लाल, झुंबापे कडवाहटकी बोली
गुस्सा, बदला, चोरी डाका, चुन चुन कर सुलगाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
ग़रीबकी होली....
कैसे मनाउं होली
खुदकी नही एक खोली
फीका है दामन हमारा
रंग ही से आंख मिचोली
कैसे मनाउ होली….
पहेली किरनसे में न्हाउ
धूंदोसे खुदको संवारुं
दर्पन नही हे युंही बस
पहेनु दुखोकी चोली
कैसे मनाउं होली….
राशनका ना कोई मसला
जो था वो बच्चोंमे फिसला
आया में खाकर, बहाने
भुख नही वो भी बोली
कैसे मनाउं होली….
करवट बदलकर ही सोये
मन ही मे मन ही मे रोये
निंदो से नाता जो तुटा
चाहे दो कितनी भी गोली
कैसे मनाउं होली….
खूब जमाकरके खेलो
हमरी भी किस्मतको लेलो
हम तो चले अब जहांसे
खुदकी उठाकर के डोली
कैसे मनाउं होली….
A TRIBUTE TO SO CALLED
MERAA BHAARAT MAHAAN
૭૫ મી રચના....આશિર્વાદ આપના
અનાદિ કાળથી ચાલી રહ્યું છે
જમા પાસું, સતત ખાલી રહ્યું છે
અમારું માન, ને સન્માન યારો
સદા હારેલ પાંચાલી રહ્યું છે
સુરાલયમાં વસ્યો હું એમ જાણે
કે સરનામુ હવે પ્યાલી રહ્યું છે
રુદન, થઈને રૂધિર ધસમસતું એવું
તમારું સ્મિત પણ સાલી રહ્યું છે
શબદ મારા આ બન્ને હાથ છે, જે
ગઝલ રૂપે કોઈ ઝાલી રહ્યું છે
અસંભવને સંભવ કરીને તો જો
છલોછલ આ મૄગજળ તરીને તો જો
મયે-મૈકદાનો નશો ઔર છે
પીવે કે ન પીવે, ભરીને તો જો
ગમે, તોયે દર્શાવશે અણગમો
ખભેથી, તું પાલવ, સરીને તો જો
બહુ ખેલ ગંજીફે ખેલ્યા હવે
વધ્યા કેટલા, પાથરીને તો જો
જશે કાફલામાં સતત ક્યાં સુધી ?
ચીલા અવનવા ચાતરીને તો જો
જીવ્યાથી વધુ અપશુકન શું હતાં ?
બિલાડી, મને આંતરીને તો જો..
મૌનની ઉભી કરી દિવાલ તેં
શબ્દની બારી ઉઘાડી ચાલ મેં
આંખની હલચલ કે થર થર હોઠથી
ના ડગું, હું પી ગયો ભૂચાલ ને
કેસુડા, ગુલમ્હોર કે ટહુકા નહીં
યાદ તારી આપણો ગુલ્લાલ રે
જે કદી પુછતાં નહી હાલે જીગર
એમના હાલે જીગર બેહાલ, લે !!
બે ખભે , સંવંત ને વિક્રમ તણા
લાંગરું છું કાળનો વેતાલ એ
છો ન હો ગિરિવર ને દામો કુંડ એ
હાથમાં મારા હજી કરતાલ છે
આજ તો પુરી થઈ ઇશ્વર હવે
આથમે હરગિઝ નહી એ કાલ દે
